Achtergrond
Ik ben in 1964 in Harfsen geboren. Door de jaren heen heeft mijn eigen innerlijk welbevinden een hele ontwikkeling doorgemaakt. Op het moment voel ik me echt een zondagskind. Enerzijds besef ik dat dit een bevoorrecht gevoel is, anderzijds heb ik er ook hard voor gewerkt om het te bereiken.

Na mijn middelbare school ben ik op 17 jarige leeftijd in de gezondheidszorg gaan werken. Na een brede basiservaring en -opleiding (ziekenverzorging, A en B verpleegkundige) heb ik ruim vijftien jaar verschillende leidinggevende functies uitgeoefend. In die tijd heb ik ook verschillende management opleidingen gevolgd.
In de periode dat ik locatiemanager van twee Woon-, Zorg- en Verpleegcentra was, besefte ik dat ik wel succesvol, maar niet optimaal gelukkig was. Ik heb vervolgens gehoor gegeven aan dit besef en ben een post HBO opleiding Coaching en Training gaan volgen. Sinds het voorjaar 2007 richt ik mij volledig op het coachen en trainen van mensen en groepen.

Naast verschillende leidinggevende functies, heb ik ook diverse andere leidende rollen gehad. Zo ben ik jaren voorzitter van de plaatselijke Harmonie geweest, was ik de voorzitter van een werkgroep die de Dorpsvisie Vierakker-Wichmond heeft uitgewerkt, was ik jaren voorzitter van de medezeggenschapsraad en aansluitend jaren voorzitter van het bestuur van de plaatselijke interconfessionele basisschool. Deze bestuurlijke betrokkenheid is er altijd geweest, zo was ik voor mijn 20e al lid van twee verschillende besturen.

Sinds 1989 woon ik samen met mijn vrouw Ina en onze vijf kinderen in Vierakker. We hebben daar een fijne plek en wonen er heerlijk met onze dieren (pony, schapen, ezel, kippen en twee honden). Ina is reflexzone- en energetisch therapeut en heeft ook een eigen praktijk aan huis.

Terugkijkend is de TULP-methode door de jaren heen ontstaan:

• Zonder dat ik het me bewust was, heb ik altijd een groot vertrouwen gehad. Als kind was ik al trouw aan mijn geweten en voelde ik me gesteund door het hogere. Gezegdes als ‘wie goed doet, wie goed ontmoet’, ‘eerlijkheid duurt het langs’ en ‘het recht zal altijd zegevieren’ heb ik altijd als vanzelfsprekend ervaren.
• Ondanks dat ik onbewust een groot vertrouwen had, begon ik mijn verkenning van de wereld met een negatief zelfbeeld. Hoewel het niet opviel, was mijn drijfveer vooral voldoen aan de verwachting van de anderen. Het heeft echt jaren geduurd voordat ik op een positieve wijze naar mijn eigen kwaliteiten, eigenschappen, persoonlijke interesses en karakter keek. Vanaf mijn 40e ben ik me heel bewust aan het ontwikkelen van binnenuit, kortom op zoek naar wat er in zit en dat benutten.
• Het ervaren van evenwicht en handelen vanuit kracht, is ruim 20 jaar mijn levensdoel geweest. Ondanks dat ik er veel mee heb bereikt (ik verbouwde mijn hele huis zelf, haalde vele diploma’s, maakte op een succesvolle manier carrière als manager in de gezondheidszorg en volbracht marathons en ultralopen, zelfs in de bergen) werd ik er niet echt gelukkiger van.
• Van mijn gezinsleden heb ik geleerd wat liefde is en het is pas iets van de laatste jaren dat ik mij hart durf te laten spreken. Inmiddels ervaar ik toenemend hoe mijn welbevinden verrijkt word, doordat ik de dingen die ik doe, met liefde doe. Eerder deed ik alles vanuit mijn hoofd (zo besefte ik achteraf dat ik 25 jaar saxofoon heb gespeeld, zonder naar mijn hart te luisteren). Mijn gevoelsmatige kant was vooral zorgzaam in plaats van liefdevol. Tegenwoordig doe ik de dingen vooral op mijn gevoel en zorgt mijn verstand voor de behoedzaamheid.

Mijn logo

Op een gegeven moment had ik het plaatje helder, alleen zat het in mijn hoofd. Wim van de Meij, bevriend etser uit Zutphen, heeft het op prachtige wijze op papier gezet.

De volgende symboliek is verwerkt in mijn logo:
Het Tapuit vogeltje zingt vrolijk, mooi en zuiver op een hoog niveau van het takje. Mijn streven is dat iedereen gelukkiger wordt en op een hoog niveau functioneert. Hoog is in dit geval gebaseerd op de mogelijkheden en innerlijke behoefte, het gaat niet om hoger in vergelijking met anderen.
De knoppen aan het takje symboliseren de aanwezige talenten, ik streef er naar dat deze tot bloei komen.
Verder symboliseert het ook evenwicht: het gezang van vogels vind ik namelijk iets ‘hemels’ en een boom (dus ook het takje) juist bijzonder ‘aards’.

We hebben bewust een Tapuit gekozen. Een Tapuit is een klein vogeltje, onopvallend en niet bij iedereen bekend, echter zijn prestaties zijn onvoorstelbaar. Hiermee wil ik eigenlijk zeggen dat ook de mensen die niet opvallen, zich schuil houden of bescheiden zijn, vaak over enorme prestatie mogelijkheden beschikken.